این ساختمان با الهام از هندسهی دایره و قوس طراحی شده است؛ جایی که برشهای منحنی در دل یک شبکهی منظم مستطیلی، شخصیت اصلی نما را شکل میدهند. بازی میان خطوط صاف سازه و انحناهای پوسته، ریتمی پویا و چشمنواز ایجاد کرده که در هر طبقه به شکل متفاوتی نور و سایه را بر سطح بنا مینشیند. این قوسهای بریدهشده نهتنها یک بیان فرمال قوی هستند، بلکه بهعنوان فیلتر نور نیز عمل کرده و تراسها را در ساعاتی از روز در سایهی مطبوع قرار میدهند. عقبنشینیهای ایجادشده در پشت این پوسته، فضایی نیمهباز و محافظتشده برای واحدها فراهم کرده و حریم بصری را تقویت میکند. یکپارچگی رنگی نما با طیفهای روشن و خاکستری، اجازه میدهد تا فرم منحنی بهعنوان عنصر شاخص، خوانایی بیشتری پیدا کند. ترکیب بافت صاف با خطوط مشکی نردهها، تضادی ظریف ایجاد کرده و نما را از نظر بصری متعادل میسازد. حضور این الگوی هندسی تکرارشونده، ساختمان را از بافت پیرامون متمایز کرده و هویتی مدرن، ساختارمند و جسورانه به آن میبخشد.
