در این پروژه، رویکرد اصلی بر محوریت یکپارچگی بصری و ایجاد پیوستگی فضایی میان آشپزخانه و نشیمن استوار است. در طراحی پستمدرن این فضا، تعادل میان فرم و عملکرد از طریق تفکیک حجمی هوشمندانه صورت گرفته است.
نقطه عطف این طراحی، انتقال قاب سقفی از فضای آشپزخانه به محدوده نشیمن است. این استراتژی طراحی، با ایجاد یک امتداد بصری و تکرار ریتمهای خطی، مرزهای صلب میان دو کاربری را کمرنگ کرده و به کل فضا انسجام بخشیده است. انتخاب مبلمان با خطوط منحنی و ارگانیک (مانند میز جلو مبلی گرد)، تضادی ظریف با هندسهی صلب معماری داخلی ایجاد کرده و خشکی فضا را کاهش داده است. استفاده از نورپردازی لایهبندی شده شامل چراغ آویز مرکزی با فرم هندسی ساده و نورهای خطی مخفی در کناف سقف عمق بصری فضا را افزایش داده و در ساعات شب، فضایی دنج و چندبعدی خلق میکند.
استفاده از پوشش پلیاورتان بر روی امدیاف خام، کیفیتی بصری و لمسی متمایز به سطوح کابینت بخشیده است. قاببندیهای اجرا شده روی دربها، در کنار بهرهگیری از سیستم نورپردازی مگنتی در سقف، تضادی میان اصالت فرم و تکنولوژی نورپردازی ایجاد کردهاند. این انتخابها در کنار دستگیرههای خطی، به حفظ مینیمالیسم فضا کمک کرده و از شلوغی بصری پرهیز نموده است.
پله در این پروژه بهعنوان یک عنصر موجود حفظ شده و رویکرد طراحی بر سازگاری بهجای تعویض آن استوار بوده است. از نظر معماری داخلی، پله هرچند از ابتدا کاملاً همخوان با زبان جدید فضا نبوده، اما با توجه به وضعیت موجود و محدودیت مداخله، بهجای حذف، در ترکیب کلی پذیرفته شده و با پالت رنگی و آرامش بصری پروژه تا حد ممکن هماهنگ شده است.
در طراحی این نشیمن، سیستم روشنایی مگنتی با امتداد در سقف، به مثابه یک عنصر وحدتبخش، زونهای نشیمن و غذاخوری را بدون نیاز به پارتیشنهای صلب به یکدیگر پیوند میدهد. دیوار تلویزیون با بهرهگیری از تغییر رنگ ظریف، مرکزیت فضا را بدون شلوغی بصری تثبیت کرده و در کنار مبلمانی با هندسه ارگانیک و بافتهای مات، کنتراستی میان خطوط صاف و منحنی پدید آورده است. در نهایت، با حفظ ساختار پله موجود و هماهنگسازی بصری آن با پالت رنگی محیط، کلِ پروژه در قالب فضایی یکپارچه، آرام و در عین حال عملکردگرا بازآفرینی شده است. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره جزئیات اجرایی پروژه، فایل PDF را دانلود کنید: پروژه واحد مسکونی ایگل
