این پروژه، فرآیند تبدیل یک فضای خام به کالبدی پویا و هویتمند برای دفتر مرکزی یک مجموعهی ساختمانی است که با نگاهی به شفافیت و تعادل میان عملکرد و برندینگ شکل گرفته است.
هستهی مرکزی طرح، در همتنیدگی هوشمندانهی هویت بصری با مبلمان فضا است؛ جایی که لوگوی شرکت با فرم هندسی خانه، نه صرفاً به عنوان یک نشان، بلکه به عنوان یک المان معماریِ کاربردی در دل دیوار نشیمن جای گرفته تا بدنه چوبی فضا، قصهی تخصص کارفرما را در همان بدو ورود بازگو کند. تقسیمبندی فضا با بهرهگیری از پارتیشنهای شیشهای مدرن و فریمهای تیره انجام شده تا ضمن حفظ محرمیت در بخشهای مدیریت و جلسات، سیلان نور و دید بصری در کل محیط حفظ شود و وسعت فضا تحت تأثیر تقسیمبندیها قرار نگیرد. در تقابل با خطوط صاف و مدرن داخلی، دیوارهای منحنیِ اصلی ساختمان به عنوان میراث بنا حفظ شدهاند تا دیالوگی میان فرمهای ارگانیک و هندسه خطی برقرار شود.
در نهایت، طراحی تراس به عنوان یک واحد شهری با ترکیب صدای آب، سبزی گیاهان و چیدمان صمیمی، فراتر از یک فضای استراحت ساده عمل کرده و اتمسفری برای بازیابی توان فکری کارکنان و برگزاری جلسات غیررسمی در هوای آزاد فراهم آورده است؛ رویکردی که نشاندهنده اولویت دادن به معماری انسانمحور در یک محیط صنعتی و ساختمانی است.
