این پروژه مربوط به بازسازی یک واحد مسکونی در فشم است که در طبقه اول و طبقه منفی یک، بهصورت دوبلکس شکل گرفته و از یک حیاط اختصاصی نیز بهرهمند است. محور اصلی طراحی در این پروژه، بازآفرینی کیفیت فضایی از طریق ساماندهی حیاط، اعمال تغییرات در آشپزخانه و ارتقای نحوه استفاده از فضاهای موجود بوده است. رویکرد طراحی بر آن بوده که بدون برهمزدن ساختار اصلی بنا، فضاها با نیازهای جدید ساکنین هماهنگ شوند و کیفیت سکونت در بخشهای داخلی و بیرونی بهصورت همزمان ارتقا یابد.
نمایی از فضای نشیمن را از زاویه بالا نشان میدهد؛ فضایی که با ترکیب متریالهای گرم و خنثی، هویتی معاصر، منظم و آرام پیدا کرده است. سازماندهی فضا بهگونهای انجام شده که نشیمن در امتداد دیوار آجری شاخص و زیر مسیر پله معلق شکل بگیرد و همین همنشینی، به فضا شخصیت معماری مشخصی داده است. در مرکز، چیدمان مبلمان با یک کاناپه الشکل قهوهای، یک صندلی تک و میزهای مینیمال، محدوده نشیمن را تعریف کرده است. فرش روشن، این بخش را از کف سنگی طوسی تفکیک میکند و به کنترل مقیاس و ایجاد حس راحتی کمک میکند. انتخاب مبلمان با خطوط ساده و رنگهای خنثی، باعث شده تمرکز بصری بیشتر بر کیفیت فضا و متریالها باقی بماند تا بر تزئینات اضافی.
پله معلق چوبی در بخش بالای تصویر، مهمترین عنصر حجمی فضاست که علاوه بر عملکرد ارتباطی، نقش بصری بسیار پررنگی نیز دارد. فرم باز و معلق آن باعث شده دید و نور در فضا حفظ شود و ناحیه زیر پله نیز بهصورت هوشمندانه با پوشش گیاهی به یک لایه نرم و زنده تبدیل شود. این حضور سبزینگی، در کنار چوب پلهها، تا حدی خشونت بصری مصالح سخت مانند آجر و سنگ را تعدیل کرده است. در جبهه مقابل نشیمن نیز دیوار تلویزیون با طراحی ساده و خطی دیده میشود که با نور مخفی خطی و بدنه چوبی پاییندست، به شکلی مینیمال طراحی شده است. این بخش بدون شلوغی فرمی، عملکرد خود را حفظ کرده و با زبان کلی پروژه هماهنگ مانده است.
این حیاط با زبانی معاصر و مینیمال طراحی شده و بر پایه سطوح خنثی، فریمهای تیره و خطوط مستقیم شکل گرفته است. کفسازی منظم، دیوارهای روشن و حضور کنترلشده گیاهان، فضایی آرام و خوانا ساخته و آن را از یک فضای صرفاً باز به یک محیط قابلاستفاده برای مکث و نشستن تبدیل کرده است. مبلمان فضای باز، آتشدان مرکزی و گلدانهای بزرگ، به فضا مقیاس انسانی و کیفیتی صمیمی دادهاند. در امتداد آن، بخش نیمهسرپوشیده سونا و کوزی با جدارههای شیشهای، پیوندی نرم میان داخل و خارج برقرار کرده و در مجموع، ترکیبی متعادل از سختی مصالح و نرمی طبیعت بهوجود آورده است.
آبنمای مرکزی در دل کفسازی، بهعنوان عنصری آرامشبخش و سازماندهنده در حیاط عمل میکند و با بازتاب نور و سطح شفاف خود، خشکی متریالهای سخت را تلطیف میسازد. در امتداد آن، باربیکیو بهصورت یک حجم یکپارچه و مینیمال در جداره جانبی جانمایی شده و با قرارگیری در کنار فضای نیمهسرپوشیده، عملکردی کاملاً کاربردی و در عین حال منطبق با زبان کلی طراحی پیدا کرده است.
فضای آشپزخانه در این پروژه بر پایه تقابل هوشمندانه سطوح تیره و روشن و ترکیب بافتهای متنوع شکل گرفته است. استفاده از MDF خام با پوشش رنگ پلیاورتان سفید در بدنه کابینتها، سطحی کاملاً مات، یکدست و باکیفیت ایجاد کرده که در ترکیب با صفحات سنگ مشکی با رگههای سفید (ماربل)، تضادی بصری و باوقار به فضا بخشیده است. حضور حجمهای چوبی در بخش میانی و قفسهبندیها، سرمای رنگهای خنثی را تعدیل کرده و به محیط گرما و روح بخشیده است. طراحی جزیره با کادری تیره و بدنهای روشن، به عنوان مرکز ثقل آشپزخانه عمل میکند و مرز میان فضای پختوپز و سایر بخشهای خانه را به شکلی معمارانه تعریف کرده است. نورپردازی خطی در زیر کابینتهای هوایی، علاوه بر تأمین نور کاربردی، باعث تأکید بر بافت سنگ بینکابینتی شده و به فضا عمق میدهد. سادگی در انتخاب دستگیرههای خطی تیره و رعایت تناسبات کشیده در ابعاد کابینتها، نشاندهنده رویکردی مینیمال است که در آن کارایی و زیبایی در بالاترین سطح با هم ادغام شدهاند. درادامه باید اشاره کرد که پروژه طراحی واحد مسکونی رشیدی هم در همین ساختمان قرار دارد.
