در پروژهی ویلای آبسرد، هدف اصلی ما خلق فضایی نیمهباز در مجاورت استخر بود؛ فضایی که نهتنها عملکردی کاربردی داشته باشد، بلکه بهعنوان مکملی برای معماری بنای اصلی نیز عمل کند. چالش اصلی این طرح، ایجاد پیوستگی بصری میان نمای ویلا و محوطه بود تا آلاچیق بهصورت یک عنصر جداگانه دیده نشود، بلکه در امتداد زبان معماری پروژه شکل بگیرد. در بخش کانسپت و متریال، با وفاداری به متریال نمای ویلا، از چوب ترموود و شیشه در طراحی آلاچیق استفاده کردیم. این انتخاب باعث شد سازه به جای یک المان الحاقی، بهعنوان بخشی از کالبد اصلی معماری به نظر برسد.
در بخش جزئیات فنی، برای استفادهی بهینه از فضا در تمام فصول از سیستم شیشههای اسلایدی (کشویی) بهره گرفتیم. این سیستم امکان حذف مرز میان فضای داخل و بیرون را در فصول گرم فراهم میکند و تهویهی طبیعی را به جریان میاندازد؛ در حالی که در روزهای سرد یا بارانی، امکان تبدیل فضا به محیطی محصور و دنج را فراهم میآورد. از نظر اجرایی، دوام سازه در اقلیم آبسرد یکی از اولویتهای اصلی بود. به همین دلیل، زیرسازی و شاسیکشی فلزی با دقت مهندسی بالا انجام شد تا پایداری لازم برای تحمل بارهای سازهای و همچنین نصب دقیق پنلهای شیشهای تضمین شود.
در طراحی داخلی آلاچیق نیز تلاش شد فضایی اجتماعی و گرم شکل بگیرد. استفاده از آتشگاه مرکزی در کنار مبلمان راحتی متناسب با ارگونومی فضا، این محیط را به نقطهی ثقل تعاملات و دورهمیهای ویلا تبدیل کرده است.
