پروژه بازسازی کافه لوتوس با تغییر مدیریت و با هدف تبدیل یک کافه معمولی و فاقد هویت بصری، به محیطی شاخص و پویا آغاز شد. در ابتدای مسیر، تحلیل دقیق محدودیتهای کالبدی ما را به یک استراتژی کلیدی رساند؛ با توجه به ارتفاع کوتاه سقف، تصمیم گرفتیم تمرکز طراحی را از سقف به جدارهها معطوف کنیم. برای این منظور، ایدهی تنوع در عین یکپارچگی را برگزیدیم؛ به طوری که هر دیوار با متریالی متفاوت تعریف شد تا در عین حفظ هارمونی کلی، هر زاویه از کافه شخصیت بصری مستقلی پیدا کند و تجربهای متفاوت به مخاطب ارائه دهد.
سبک طراحی این پروژه پستمدرن است. از آنجا که فضا کاربری کافه دارد، تلاش کردیم تعادلی میان حس گرما و سرمای مدرنیته ایجاد کنیم. برای القای گرما از متریالهایی مانند آجر و چوب استفاده شده؛ متریالهایی که هویت و اصالت دارند و خودشان حرفی برای گفتن دارند. در مقابل، برای ایجاد حس مدرنتر، کف با سرامیک طرح بتن اجرا شده و دیوارها با میکروسمنت پوشانده شدهاند که از نظر بافت و رنگ با کف همخوانی داشته و یکپارچگی بصری فضا را شکل میدهند.
یکی از ویژگیهای برجسته در متریالشناسی این پروژه، استفاده از چوب ترمو در نما است که با نگاهی پیوسته، به داخل فضای کافه رسوخ کرده است. این پوسته چوبی با عبور از پلهها و کف، تا بخشی از ستونها امتداد یافته و مرز میان فضای بیرونی و درونی را از بین برده است. این رویکرد علاوه بر ایجاد گرما در محیط، باعث شد تا فضا بزرگتر و کشیدهتر به نظر برسد.
همچنین در طراحی جزئیات، با ایجاد یک فضای منفی و خالی کردن بخشی از بدنه دیوار، لوگوی لوتوس را به شکلی مدرن در دل سازه جای دادیم تا به عنوان نقطه ثقل بصری فضا عمل کند.
یکی از پویاترین بخشهای طراحی، اختصاص دیواری به عنوان بوم هنری بود. این دیوار به گونهای در نظر گرفته شد که میزبان نقاشیهای دیواری متغیر باشد؛ این رویکرد تعاملی باعث شد فضای کافه با تغییر نقاشیها در طول زمان، همواره برای مشتریان همیشگی تازه و زنده بماند. در بحث مبلمان نیز، با ترکیب میزهای دو و چهار نفره در کنار کاناپههای رودررو، تلاش کردیم فضایی گرم و صمیمی متناسب با ترندهای محبوب طراحی ایجاد کنیم که مشوق گفتگوهای طولانی و دوستانه باشد.
