در بسیاری از پروژههای ساختمانی، فرآیند طراحی نما پس از اخذ جواز آغاز میشود؛ مرحلهای که بخش عمدهای از ضوابط، سطح اشغال و متراژها از پیش تعیین شدهاند. در چنین شرایطی امکان خلق حجمهای شاخص و پیچیده محدود است و طراحی ناگزیر به سمت نماهای فلت و مینیمال حرکت میکند. در این پروژه تلاش کردیم بهجای تکیه بر حجم، از تکنیکهای بصری برای ایجاد پویایی استفاده کنیم. با ترکیب هوشمندانهی بافتها، ریتم و کنتراست متریالها، نمایی شکل گرفت که با وجود سادگی هندسه، هویتی پویا و خوانا پیدا کرده است. چیدمان متناوب مصالح، الگویی شطرنجی ایجاد میکند که باعث شکست یکنواختی سطح و افزایش عمق بصری نما میشود.
پالت متریال پروژه شامل آجر میلهای، سنگ سفید رگهدار مارول، ناودانیهای فلزی با پوشش مشکی و فضای سبز است. تضاد میان بافت آجر، سطح روشن سنگ، خطوط مشکی فلز و حضور گیاهان، ترکیبی متعادل و زنده ایجاد کرده که ضمن حفظ سادگی، کیفیت بصری نما را ارتقا میدهد. این پروژه نمونهای از رویکرد ما در مواجهه با محدودیتهای طراحی است؛ جایی که حتی با کمترین آزادی عمل، میتوان با دقت در جزئیات، انتخاب متریال و ترکیب بافتها، نمایی ماندگار و متفاوت خلق کرد.
