این پروژه مربوط به یک ویلای ۷۰ ساله بود که سالها متروکه مانده و عملاً عمر مفید آن به پایان رسیده بود. کارفرما برای طراحی و اجرای پروژه به ما مراجعه کرد، اما در ابتدا بین دو تصمیم مردد بود؛ اینکه بنا را به طور کامل تخریب کرده و از نو بسازد، یا آن را بازسازی کند. واقعیت این است که بازسازی چنین ویلاهایی معمولاً هزینه بالایی دارد و در بسیاری از مواقع از نظر اقتصادی تفاوت زیادی با ساخت مجدد ندارد. با این حال اگر بنا به طور کامل تخریب و دوباره ساخته شود، معمولاً دیگر نمیتوان همان حس و حال یک ویلای ۷۰ ساله را با متریالهای جدید بازآفرینی کرد. برای ما و کارفرما حفظ این حس و هویت قدیمی بسیار مهم بود.
به همین دلیل پروژه با رویکردی در سبک مدرن–سنتی طراحی شد؛ بهگونهای که اصالت بنا حفظ شود اما در عین حال کیفیت فضایی و کاربری آن به استانداردهای امروز نزدیک شود. در طراحی، تلاش کردیم حداقل دخل و تصرف را در پلان داخلی داشته باشیم و بیشتر تمرکز بر بهبود کیفیت فضاها و ارتباط آنها با محیط بیرون باشد. به عنوان مثال در بخش نشیمن، فضایی کوچک با سقفی کوتاه وجود داشت که در پشت آن یک درخت قرار گرفته بود. ما با ایجاد یک پنجره بزرگ برای این فضا و طراحی تراسی کوچک در اطراف درخت، این بخش را از حالت بسته و محدود خارج کردیم و آن را به فضایی زنده و قابل استفاده تبدیل کردیم.
به همین دلیل پروژه با رویکردی در سبک مدرن–سنتی طراحی شد؛ بهگونهای که اصالت بنا حفظ شود اما در عین حال کیفیت فضایی و کاربری آن به استانداردهای امروز نزدیک شود. در طراحی، تلاش کردیم حداقل دخل و تصرف را در پلان داخلی داشته باشیم و بیشتر تمرکز بر بهبود کیفیت فضاها و ارتباط آنها با محیط بیرون باشد. به عنوان مثال در بخش نشیمن، فضایی کوچک با سقفی کوتاه وجود داشت که در پشت آن یک درخت قرار گرفته بود. ما با ایجاد یک پنجره بزرگ برای این فضا و طراحی تراسی کوچک در اطراف درخت، این بخش را از حالت بسته و محدود خارج کردیم و آن را به فضایی زنده و قابل استفاده تبدیل کردیم.
در انتخاب متریال و رنگها نیز سعی کردیم فضای نوستالژیک خانههای قدیمی حفظ شود. رنگ سبز مغزپستهای در بخشهایی از فضا استفاده شد تا یادآور رنگبندی خانههای قدیمی باشد. کف فضاها با آجرهای ۲۰ در ۲۰ لعابدار اجرا شد که حس خاطرهانگیز و گرمتری به محیط میدهد. در فضای نشیمن نیز شومینهای طراحی شد که بخشی از آن با آجر کار شده است تا با متریال کف و حال و هوای کلی فضا هماهنگ باشد.
برای فضای نشیمن و حال، یک مبل اختصاصی نیز طراحی و ساخته شد که نقشههای اجرایی آن به طور کامل تهیه شده است.
در طراحی سرویسها ابتدا الهام از خانههای قدیمی و استفاده از سرامیک ترازو مدنظر بود، اما با نظر کارفرما این بخش به سمت طراحی مینیمال با کاشیهای مونوکالر تغییر پیدا کرد.
در فضای بیرونی پروژه نیز عناصری مانند آتشگاه، آلاچیق، حوض، رمپ بازی و مسیرهای پیادهروی طراحی و اجرا شد تا کیفیت حضور در فضای باز ویلا تقویت شود. دیوارهای داخلی که در ابتدا با پوشش کاهگل بودند، تخریب شدند تا به آجرهای اصلی برسیم و سپس دوباره گچکاری شدند. برای استفاده در شب، نورپردازی محوطه و فضاهای بیرونی نیز طراحی شد تا حال و هوای ویلا در شب نیز قابل تجربه باشد.
در ورودی ساختمان نیز فضایی به عنوان جا کفشی و رختکن طراحی شد که پیش از این در خانه وجود نداشت و درِ ورودی نیز به پروژه اضافه شد. آشپزخانه نیز با کف آجری طراحی شد و رنگ کابینتها به گونهای انتخاب شد که در عین مدرن بودن، حس و حال کابینتهای قدیمی را تداعی کند. در تمام بخشهای پروژه تلاش شد تا تعادلی میان اصالت گذشته و نیازهای امروز ایجاد شود.
در ابتدا قرار بود این ویلا پس از بازسازی برای اجاره و درآمدزایی در اختیار مستأجران قرار بگیرد، اما در طول اجرای پروژه و پس از دیدن کیفیت فضاها، خانواده کارفرما تصمیم گرفتند آن را برای استفاده شخصی خود نگه دارند.برای مشاهده جزئیات اجرایی، نقشهها و مدارک فنی این پروژه، فایلهای مربوطه را دانلود کنید: استودیو اینجیر(ویلا 70ساله) 01 ، استودیو اینجیر(ویلا 70ساله) 02
