ساختمان P115، پروژهای است که اواخر اسفند ماه، همزمان با اتمام زمستان و نزدیک شدن به روزهای بهاری، انجام دادیم. کارفرمای پروژه به ما مراجعه کرد و خواست که تا قبل از پایان سال کار طراحی نما پروژه به اتمام برسد. این ساختمان با الهام از مفهوم سیالیت در معماری معاصر طراحی شده است؛ جایی که خطوط نرم و منحنی، حجم اصلی را از خشکی و صلبیت فرمهای معمول شهری جدا میکنند. استفاده گسترده از پنجرههای سرتاسری و گوشههای شیشهای، شفافیت و پیوند پیوسته میان داخل و بیرون را تقویت کرده و بنا را در طول روز سرشار از نور طبیعی میسازد. بالکنهای پیوسته که همچون نوارهایی دور بنا میچرخند، پویاترین بخش طراحی هستند و حس حرکت و سبکی را به حجم میبخشند. تضاد میان سطوح سفید خالص و خطوط خاکستری افقی، خوانایی فرم و ظرافت طبقات را برجسته میکند. نورپردازی دقیق زیر سقفهای کنسولی، لبههای نرم بنا را در شب نمایان کرده و شخصیت معماری ساختمان را دوچندان میسازد. در طبقه همکف، سادگی و عقبنشینی ظریف فضا، ارتباطی دعوتکننده با خیابان ایجاد کرده و مقیاس انسانی را حفظ میکند. وجود فضاهای سبز کوچک در بالکنها به ایجاد کیفیتی آرامشبخش و ارتباط با طبیعت کمک میکند. این مجموعه از عناصر، بنایی خلق کردهاند که در عین مدرن بودن، آرام، روشن و هماهنگ با زندگی شهری امروز است.
