گاهی اوقات یک شکاف در فضا، کافی است که مارا از دلهره های زندگی شهری دور کند. هدف ما در این پروژه، ایجاد شکاف هایی بین بلوک های ساختمان است که فضایی باز و آرامش بخش را برای ساکنین فراهم کند. این شکاف ها به گونه ای باهم پیوند خوردند که با یکدیگر ارتباط مستقیم دارند. این ساختمان با رویکردی اقلیممحور و با الهام از معماری بومی بندرعباس شکل گرفته است؛ جایی که شدت تابش خورشید، رطوبت بالا و نیاز به تهویه طبیعی، جهتگیری اصلی طراحی را تعیین میکنند. استفاده از فخرالمدین در بخش میانی نما، یادآور الگوهای سنتی منطقه است و در عین حال با زبان مدرن حجمها تلفیق شده است. این پوستهی مشبک، امکان عبور جریان هوا را فراهم میکند، نور خشن جنوب را فیلتر میسازد و به فضای داخلی، آسایش حرارتی بیشتری میدهد. در کنار این عنصر سنتی، باکسهای مدرن و نامنظم که روی یکدیگر قرار گرفتهاند، ترکیب حجمی پویا و معاصری را شکل دادهاند و هرکدام با عقبنشینیها و تراسهای سبز، سایه و تنوع فضایی ایجاد میکنند. تضاد میان حجمهای سفید و شفافیت شیشهها با بافت ریزدانهی فخرالمدین، هویتی ترکیبی از سنت بندرعباس و معماری امروز را پدید آورده است. این الگوی ترکیبی، نهتنها بهصورت زیباشناسانه نما را شاخص کرده، بلکه عملکردی اقلیمی و کاربردی نیز برای ساکنان فراهم کرده است. در مجموع این ساختمان تلاشی آگاهانه برای پیوند گذشته و حال، و ارائه تفسیری مدرن از معماری جنوبی است؛ نمایی که هم به اقلیم پاسخ میدهد و هم هویت بومی را بازتاب میدهد.
