این پروژه مربوط به ویلایی است که کارفرما چندین سال پیش آن را ساخته بود و با خرید دو قطعه زمین مجاور، تصمیم گرفت مجموعه را توسعه دهد. در طراحی جدید، هدف اصلی ایجاد ارتباط میان ساختمان موجود، فضاهای جدید و محوطه گستردهتر بود؛ بهگونهای که زمینهای الحاقشده صرفاً به فضای سبز اضافه نشوند، بلکه به مجموعهای از فضاهای مکمل برای استفاده روزمره و تفریحی خانواده تبدیل شوند.
یکی از نیازهای اصلی کارفرما، ایجاد فضایی مستقل در پایین پلههای ویلا برای اقامت کوتاهمدت دو تا سه نفر بود؛ فضایی که در مواقعی امکان خوابیدن و استراحت در آن وجود داشته باشد و در صورت افزایش تعداد مهمانان، امکان استفاده از ساختمان اصلی ویلا نیز فراهم باشد. در ادامه، یک سوئیت مستقل در محوطه طراحی شد که با توجه به خواسته کارفرما، رویکردی سنتی دارد و استفاده از آجر در جدارهها به شکلگیری این هویت کمک کرده است.
در بخش تراس ویلا، یکی از دیوارها بهصورت بسته طراحی شد تا ضمن کنترل دید مستقیم به همسایه، بهعنوان سطحی برای پخش فیلم نیز مورد استفاده قرار گیرد.طراحی محوطه با توجه به شیب طبیعی زمین شکل گرفته است. بهجای حذف شیب، از صفحات و سطوح پلکانی برای ایجاد ترازهای مختلف استفاده شد تا فضاهای متنوعی در اختیار کاربران قرار گیرد.
از این بخش، یک پل چوبی طراحی شده که ساختمان را به فضای سبز و بخشهای مختلف محوطه متصل میکند و حرکت میان فضای معماری و طبیعت را به بخشی از تجربه پروژه تبدیل میسازد. استخر شیشهای در بخش شرقی پلان قرار گرفته و با امتداد آب به بخشهای مختلف زمین، علاوه بر ایجاد یک عنصر بصری، در سیستم آبیاری محوطه نیز نقش دارد. در کنار آن، حوضها و برکههای متعدد، فضای نشستن در آب، آتشگاه و مسیرهای پیادهروی در نقاط مختلف سایت جانمایی شدهاند. یکی از عناصر شاخص محوطه، خانه درختی است که در میان فضای سبز قرار گرفته و تجربهای متفاوت از حضور در طبیعت ایجاد میکند. همچنین فضای کوچکی برای گلف در نظر گرفته شده تا مجموعه علاوه بر فضاهای اقامتی، امکان فعالیتهای تفریحی و ورزشی را نیز فراهم کند. در طراحی عملکردی سایت، فضاهایی مانند پارکینگ روباز، گلخانه شیشهای، انباری، زمین تنیس و مرغداری نیز پیشبینی شدهاند. برای مجموعه دو ورودی مستقل در نظر گرفته شده و ورودی پارکینگ امکان توقف و پارک چند خودرو را بدون ایجاد پوشش سقفی فراهم میکند. در نهایت، طراحی پروژه تلاش دارد میان ویلای موجود، توسعههای جدید و طبیعت پیوندی یکپارچه ایجاد کند؛ بهگونهای که محوطه صرفاً فضای پیرامونی ساختمان نباشد، بلکه خود به مجموعهای از تجربهها، فعالیتها و فضاهای مستقل برای زندگی و تفریح تبدیل شود.
