در طراحی فضا اریال، با توجه به نیاز به آرامش، تمرکز و خوانایی بصری، رویکرد مینیمال اتخاذ شد. استفاده از پوشش میکروسمنت در سطوح، به ایجاد یکپارچگی بصری و حذف جزئیات اضافی کمک کرد. نورپردازی این زون به گونهای تنظیم شد که ضمن تأمین شدت نور مورد نیاز، فضایی آرام و دور از تنشهای محیطی پیرامون ورزشکار فراهم آورد.
در نقطه مقابل فضای پیشین، زون کراسفیت با الهام از سبک صنعتی طراحی شد. هدف از این فرم و ترکیب متریال، انتقال حس پویایی، قدرت و سختی تمرین بود تا جو روانی فضا، انگیزه و انرژی لازم برای تمرینات سنگین را تقویت کند. نورپردازی این بخش با قابهای هندسی مدور و مستطیلشکل اجرا شد تا علاوه بر تأمین نور عمومی، نظم هندسی مدرنی به پیکره فضای صنعتی ببخشد. تجهیزات ورزشی موجود کارفرما نیز پس از تحلیل ارگونومیک، با چیدمانی کاربردی در ترکیب فضا جای گرفتند. ود ستونهای متعدد در مجاورت بازشوها، چالش پیوستگی بصری ایجاد کرده بود. برای حل این مسئله، قاببندی چوبی در امتداد جداره پنجرهها طراحی و اجرا شد تا ضمن ایجاد نظم و انسجام در نما، ریتم یکنواختی در برخورد با ساختار سازهای فضا برقرار گردد.
در مسیرهای حرکتی و زون دسترسی به رختکن، رنگ سرخابی به عنوان عنصر شاخص بصری (Accent Color) به کار گرفته شد. این انتخاب رنگی، علاوه بر تفکیک حوزه عمومی از خدماتی، به عنوان ابزاری جهت خوانایی مسیر و ایجاد حس دعوتکنندگی برای مخاطب عمل میکند. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره جزئیات اجرایی پروژه، فایل PDF را دانلود کنید: پروژه باشگاه وزشی تیوان
